Το οξειδωτικό stress είναι μια διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ της παραγωγής ελευθέρων ριζών, δηλαδή, δραστικών μορφών οξυγόνου (Reactive oxygen species- ROS) και της ενδογενούς ικανότητας των κυττάρων να τις αδρανοποιούν. Οι ελεύθερες ρίζες δημιουργούνται κατά τη διάρκεια απαραίτητων για τη ζωή διεργασιών όπως η αναπνοή και η πέψη, αλλά και από την επίδραση περιβαλλοντικών παραγόντων όπως η ρύπανση, το κάπνισμα, τα διάφορα χημικά πρόσθετα των τροφών, το αλκοόλ, το άγχος κλπ. Η διαδικασία εξουδετέρωσης των ελευθέρων ριζών στηρίζεται σε ενζυμικά συστήματα που βρίσκονται μέσα στο μιτοχόνδριο όπως το υπεροξείδιο της δισμουτάσης (SOD), η καταλάση και η γλουταθειόνη, αλλά σε διάφορες άλλες ουσίες, όπως βιταμίνες (C, E), η ρεσβερατρόλη, το συνένζυμο Q10, κλπ.
Ο σύγχρονος τρόπος ζωής αυξάνει κατά πολύ το φορτίο των ελευθέρων ριζών, με αποτέλεσμα τα ενδογενή συστήματα να μην μπορούν να το διαχειριστούν. Έτσι, εμφανίζονται γρηγορότερα φθορές στα κύτταρα και επιταχύνεται η διαδικασία της γήρανσης. Όταν συσσωρευτούν πολλά αλλοιωμένα κύτταρα και εμφανίζονται διάφορες εκφυλιστικές ασθένειες, ακόμη και καρκίνος. Το δέρμα είναι το όργανο που οι φθορές είναι ιδιαίτερα εμφανείς. Ξηρότητα, τραχύτητα, χαλάρωση, ελαττωμένη σπαργή, ρυτίδες, κηλίδες, δυσχρωμίες, προκαρκινικές αλλοιώσεις είναι μερικές από τις βλάβες που συναντούμε πιο συχνά. Αποτελούν πρώιμα και άμεσα ορατά σημάδια ότι τα κύτταρά μας έχουν υποστεί σοβαρές αλλοιώσεις και χρειάζεται να τα βοηθήσουμε.